گفته شد يا رسول اللَّه پس از نخل چه مالى خوبست و او خاموش ماند و مردى گفت : پس شتر كجا است فرمود : در آن بدبختى و دل سختى و رنج و آواره‌گى است ، بامداد پشت برفتن دارد و شام پشت برفتن دارد و خيرش نيايد جز از سمت چپ ، هلا كه اشقياء فاجر آن را از دست ندهند . در معانى الاخبار ( 197 ) و در كافى مانند آن آمده . بيان : « بامداد خير دارد » يعنى شير ميدهد در شام و بام ، خير هر آنچه است كه بدان رو كنند و سود دارد ، راغب گفته : خير و شر به دو وجه آيند يكى اسم باشند مانند فرموده خدا « بايد باشد از شما امتى كه به خوبى خوانند ، 104 - آل عمران » دوم اينكه وصف باشند بمعنى بهتر از اين يا بدتر از اين چون فرمودهء خدا « بياوريم بهترى را از آن ، 106 - البقره » و نخل خرما را نام برد چون از درختان ديگر بيشتر تاب تشنگى دارد ، اينكه فرمود چون خاكستر دم باد است همانا از قول خدا تعالى گرفته شده « نمونه آنها كه بپروردگارشان كافرند كردارشان چون خاكستريست كه تند باد در روزى بدان سخت بتازد ، و دسترسى ندارند بدان چه كسب كردند و اندوختند به هيچ وجه ، 18 - ابراهيم » شقاوت سختى و دشوارى و ضد سعادت و جفا دورى و ترك صله رحم و سختى طبع و اكثر اين معانى در اينجا مناسبند زيرا شتر سخت طبع است و هر كه بهمراه آن زندگى كند چنين شود چنانچه در اعراب و شتر داران ديده شود و صاحبش را براى چرا از شهر و خانه دور كند و او را برنج و گرانى اندازد چون در آمدش كم است ، بامداد پشت دهد زيرا بدنبال علف ميرود . و اينكه فرمود اشقياء فاجرش از دست ندهند زيرا براى شوكت و رفعت آن را بپرورند و اين گفتهء من آنها را به رها كردن آن واندارد و آنچه از شيخ بهائى است كه مقصود اينست كه بيشتر مردمان بد با آنها هستند كه همان شتر بانانند گر چه در اين خبر محتمل است ولى اخبار ديگر صريحند در معنى نخست .